تبليغاتX
شیرین هزاره

 

همه به اين حکم غير انسانی اعتراض کنيم!

سه شنبه 21 اكتبر 2008

متاسفانه در حالی که هزاران روزنامه نگار، نويسنده و فعال حقوق بشر در نقاط مختلف دنیا با ارسال نامه های گوناگون به مقامات بلندپایه افغانستان و راه اندازی کمپاین های ملی و بين المللی خواستار آزادی بی قید و شرط پرويز کامبخش شده بودند، اما دادگاه تجدید نظر در کابل امروز با برپایی يک جلسه، پرويز کامبخش خبرنگار جوان را به بيست سال حبس محکوم کرد.

يعقوب ابراهیمی روزنامه نگار در افغانستان و برادر پرويز کامبخش با ارسال نامه ای به رسانه ها و سازمان های مدافع حقوق خبرنگاران، ضمن اعتراض به اين حکم، آن را کاملا غير انسانی خواند.

کابل پرس بار ديگر ضمن محکوم کردن زندانی کردن، شکنجه و صدور احکام غير انسانی علیه پرويز کامبخش خواهان آزادی بی قید و شرط وی می باشد.


پرویز کامبخش در زندان بلخ شکنجه شده بود!

دزدان و ناقضين حقوق بشر در قدرت؛ روزنامه نگاران تهديد، لت و کوب و زندانی می شوند

يكشنبه 1 ژوئن 2008

در حالی که باز هم رسیدگی به دوسیه ی پرويز کامبخش به تاخير افتاده است، يعقوب ابراهيمی برادر اين روزنامه نگار از شکنجه شدن کامبخش در زندان بلخ خبر داد. وی امروز در نامه ای به رسانه ها و نهادهای بين المللی دفاع از خبرنگاران نوشته است که در ماه نوامبر سال گذشته در اثر شکنجه در زندان بلخ، بينی و دست اين روزنامه نگار شکسته شده بود. او همچنين نوشته است که بنيادگرايان به دادگاه فشار می آورند تا دادگاه حکم اعدام را تاييد کند.

پرويز کامبخش اکنون در زندان پل چرخی بندی می باشد، جايی که از آنجا بسياری از تروريستان و متهمان نقض حقوق بشر، با تلاش های صبغت الله مجددی و فرمان حامد کرزی آزاد شده ا ند.

دولت افغانستان اکنون ترکيبی از دزدان و متهمان اصلی جنايات در افغانستان از زمان محمد ظاهر آخرين پادشاه عياش و ديکتاتور افغانستان تاکنون می باشد.

جان پرویز کامبخش در خطر است!

پرويز کامبخش بايد بدون قيد و شرط آزاد شود!

يكشنبه 25 مه 2008

جلسه ی دادگاه برای رسيدگی به دوسيه ی پرويز کامبخش که قرار بود امروز برگزار شود، تا هفته ی بعد به تعويق افتاد. يعقوب ابراهيمی، برادر پرويز کامبخش با ارسال نامه ای به کابل پرس ضمن اعلام اين مطلب و اظهار نگرانی شديد گفت که پرويز در وضعيت صحی مناسبی نیست و بيمارمی باشد. او گفت که پرويز اکنون در زندان مرکزی به سر می برد و ادامه ی حضور وی در زندان، جان او را با خطر مواجه کرده است.

يعقوب ابراهيمی از نهادهای طرفدار حقوق بشر و روزنامه نگاران خواسته است، روزنامه نگاران افغانستان را تنها نگذاشته و به حمايت ها ی خود ادامه دهند.

پرويز کامبخش: اعتراف به زور

18 می 2008

پرویز کامبخش امروز در يک جلسه ی علنی دادگاه شرکت کرده و از خود دفاع کرد. او ضمن تاکيد بر اينکه مسلمان است گفت که در رياست امنيت از او به زور اعتراف گرفته شده است. او همچنين گفت که شهادت برخی از استادان و دانشجويان عليه او ناشی از عقده های شخصی بوده است. پرويز علی رغم اينکه در شرايط روانی نامناسبی بسر می برد، از دادگاه تجديد نظر يک هفته وقت خواست تا دفاعيه ی خود را ترتيب دهد.

از سوی ديگر يعقوب ابراهيمی برادر پرويز کامبخش در نامه ای به کابل پرس، سخنان پرويز را در دادگاه خوب توصيف کرد اما تاکيد نمود که بايد نهادهای بين المللی به حمايت خود از پرويز تا زمان رهايی ادامه دهند.

پرويز کامبخش هفت ماه پيش از سوی يک دادگاه در بلخ به جرم توهين به اسلام، به مرگ محکوم شده بود.

برای ورود به صفحه ی ويژه ی درخواست جهانی برای آزادی پرويز کامبخش اينجا را کليک کنيد

دولت: پرويز کامبخش پوزش بخواهد و آزاد شود!

14 مه

يک منبع که نخواست نامش فاش شود به کابل پرس گفت که اين هفته يا هفته ی آينده، يک جلسه ی غير علنی و غير رسمی در دادگاه عالی برای بررسی دوسيه ی پرويز کامبخش برگزار خواهد شد. اين منبع که يکی از دادستانان (سارنوال) افغانستان است همچنين افزود که اين جلسه، جلسه ی رسمی دادگاه نخواهد بود و فقط ضمن بررسی دوسيه با پرويز کامبخش صحبت خواهد شد. وی افزود که احتمالا در اين جلسه به اين خبرنگار جوان پرويز کامبخش که محکوم به اعدام شده، پيشنهاد خواهد شد که رسما پوزش بخواهد تا وی آزاد شود.

به نظر می رسد دولت تحت فشارهای گسترده ی داخلی و بين المللی، پوزش اين روزنامه نگار (برای جرمی که نکرده) را تنها راه آزادی وی تشخيص داده است.

سال گذشته يک روزنامه نگار که مدير مسوول يک ماهنامه ی دولتی و سخنگوی يکی از ارگان های مهم دولتی بود، پس از آزادی در يک نشست خبری گفت که کرزی مانند پدر اوست و اميدوارست که وی او را ببخشد. پرويز کامبخش مدتی پيش از زندان مزار شريف به زندات پلچرخی کابل منتقل شده و در انتظار دومين جلسه ی دادگاه بسر می برد.

سانسور، اختلاق، قتل، بازداشت، تهديد و ضرب و شتم خبرنگاران در سال 2007 در افغانستان به شدت اوج گرفته و افغانستان يکی از نقاط اساسی ست که امنيت خبرنگاران به شدت در خطر است.

سکوت خفت بار دولت درباره پرويز کامبخش!

29 آوريل 2008

پرويز کامبخش حدود يکماه پيش به همراه دوسيه از مزار شريف به کابل منتقل شد. روزنامه نگاران و سازمان های مدافع حقوق خبرنگاران در نقاط مختلف جهان خواستار آزادی بی قيد و شرط او هستند اما دولت سکوتی خفت باری در اينباره اختيار کرده است. پرويز کامبخش اکنون در زندان پلچرخی بسر برده و در انتظار برگزاری جلسه ی دادگاه می باشد. پرويز کامبخش در يک دادگاه در شهر مزار شريف، در حالیکه از کوچکترين حقوق خود برخوردار نبود، محکوم به اعدام شد.

پرويز کامبخش در کابل!

پرويز کامبخش بايد بدون قيد و شرط آزاد شود!

شنبه 29 مارس 2008

گزارشگران بدون مرز با انتشار بيانيه ای از انتقال پرويز کامبخش، خبرنگاری که به مرگ محکوم شده است، به کابل اظهار خوشبينی کرد. پرويز کامبخش روز گذشته همراه با دوسيه به کابل منتقل شده است.

در همين حال منابع متعدد نزديک به حامد کرزی رييس جمهور افغانستان به کابل پرس گفته اند که در دادگاه دوم، از پرويز کامبخش خواسته می شود که پوزش بخواهد و در صورت پوزش خواستن، وی آزاد خواهد شد.

به نظر می رسد بايد فشارها بر دولت افغانستان تا رهايی بی قيد و شرط پرويز کامبخش همچنان ادامه داشته باشد. پوزش خواستن روزنامه نگاران به هيچ عنوان راه پايداری برای نهادينه کردن آزادی بيان در افغانستان نمی باشد.

در آخرين موردی که يک روزنامه نگار پوزش خواست، وی حامد کرزی را پدر خود خواند و از وی خواست که او را ببخشد.

دوسيه ی پرويز کامبخش در کابل!

پرويز کامبخش بايد بدون قيد و شرط آزاد شود!

پنج شنبه 6 مارس 2008

يک منبع که نخواست نامش فاش شود به کابل پرس گفت که دوسيه ی پرويز کامبخش در دادگاهی در کابل بررسی می شود. اين منبع که از مقامات نزديک به رييس جمهور افغانستان است، علاوه کرد که احکام لازم برای انتقال دوسيه از مزار شريف به کابل توسط رييس دادگاه عالی و دادستان کل صادر شده و دوسيه بزودی به کابل منتقل خواهد شد. از سوی ديگر يعقوب ابراهيمی، برادر پرويز کامبخش نيز با ارسال پيامی به کابل پرس، از تلاش ها برای انتقال دوسيه به کابل خبر داد.

علی رغم همه ی اين ها، روزنامه نگاران نقاط مختلف دنيا، سازمان های مدافع حقوق روزنامه نگاران و نهادهای حقوق بشر، خواهان آزادی بی قيد و شرط پرويز کامبخش هستند. کابل پرس نيز همچنان خواهان آزادی بی قيد و شرط پرويز کامبخش می باشد و از افراد و نهادهای داخلی و بين المللی می خواهد تا به فشار ها بر رييس جمهور افغانستان، تا رهايی پرويز ادامه دهند.

برای ورود به صفحه ی ويژه ی درخواست جهانی برای آزادی پرويز کامبخش اينجا را کليک کنيد

فدراسيون بين المللی روزنامه نگاران باز هم خواهان آزادی کامبخش شد!

27 فوريه 2008

فدراسيون بين المللی خبرنگاران با انتشار بيانيه ای، باز هم خواستار آزادی پرويز کامبخش شد. در بيانه ی اين فدراسيون که به کابل پرس نيز ارسال شده آمده که" اتحاديه های تجاری شورای استراليا" و يک نهاد فرهنگی اين کشور، ضمن اين که آزادی پرويز کامبخش را خواسته اند، از دولت استراليا نيز خواستار دخالت در موضوع شدند.

سازمان عفو بين الملل حکم اعدام کامبخش را محکوم کرد

سنای افغانستان از حکم قرون وسطايی دادگاه حمايت کرد و سپس عقب نشينی نمود

سه شنبه 29 ژانويه 2008

در حالی که اعتراض های جهانی به بازداشت و صدور حکم اعدام برای پرويز کامبخش ادامه دارد، سازمان عفو بين الملل نيز با انتشار بيانيه ای که به کابل پرس هم ارسال کرده ، ضمن محکوم کردن حکم اعدام، خواهان رهايی او شد. سازمان عفو بين الملل همچنين نسبت به محدود شدن آزادی بيان در افغانستان ابراز نگرانی کرده است.

در همين حال مشرانو جرگه ی افغانستان يا سنا نيز امروز با انتشار بيانيه ای از حکم اعدام پرويز کامبخش حمايت کرده است. مشرانو جرگه پس از دو روز عقب نشينی کرد و انتشار بيانيه در حمايت از اعدام پرويز کامبخش را ناشی از مشکلات فنی دانست.

برای ورود به صفحه ی ويژه ی درخواست جهانی برای آزادی پرويز کامبخش اينجا را کليک کنيد

اظهارات پرويز کامبخش بعد از خارج شدن از دادگاه قرون وسطايی

پرويز کامبخش که توسط دادگاه و ملايان به اعدام محکوم شده است، هنگام خروج از اتاق محکمه ی قرون وسطايی جملات زير را به .... گفته است:

حدود ساعت چهار عصر ( ساعات غیر رسمی) بود، که مرا در داخل یک اتاق بسته داخل کردند، که در آن سه قاضی و یک سارنوال نشسته بود و دیگر هیچکس حضور نداشت، حکم را از قبل نوشته بودند، وقتی من خواستم اظهاراتی در زمینه داشته باشم، به من اجازه اظهار داده نشد و آنها هم هیچ چیزی نگفتند. فقط یک استعلامی دادند، که من نظرات خود را نوشتم آن را حتا نخواندند و فقط یک ورق که از قبل نوشته شده را به دستم دادند. در آن نوشته شده بود تو به اشد مجازات اعدام محکوم هستی و بعدا سربازان مسلح مرا بیرون کردند و دوباره به زندان آوردند."

برای ورود به صفحه ی ويژه ی درخواست جهانی برای آزادی پرويز کامبخش اينجا را کليک کنيد

پرويز کامبخش در حالی محکوم به اعدام شد که بازداشت او بدست نيروهای امنيت ملی کاملا غير قانونی بود و در حبس نيز تحت شکنجه ی روانی قرار دارد. پرويز کامبخش هنوز وکيلی ندارد و محکمه ی قرون وسطايی بصورت غير علنی برگزار شد.

همه با هم از پرويز کامبخش دفاع کنيم

کابل پرس ضمن قدردانی از افراد و نهادهايی که به فراخوان کابل پرس، پاسخ مثبت گفته اند، از همه می خواهد که برابر اقدام قرون وسطايی محکمه ی افغانستان و ملايان اعتراض شديد خود را نشان دهند.

تاکنون افراد و نهاد های گوناگون و معتبر داخلی و بين المللی از کشورهای مختلف دنيا مانند افغانستان، ايران، هند، آمريکا، ناروی، استراليا، کانادا، برازيل، انگلستان و..به فراخوان کابل پرس پاسخ مثبت گفته اند. فهرست کامل افراد و نهادها را می توان در صفحه ی ويژه ی فراخوان بخوانيد. فهرستی که در پايين همين صفحه نيز آمده است، نام افراد و نهاد ها را که تا عصر روز چهارشنبه 23 جنوری، به فراخوان پيوسته اند را نشان می دهد.

برای ورود به صفحه ی ويژه ی درخواست جهانی برای آزادی پرويز کامبخش اينجا را کليک کنيد

دادگاه بدوی بلخ حکم اعدام پرويز کامبخش را صادر کرد!

همه با هم اعتراض کنيم!

سه شنبه 22 ژانويه 2008

دادگاه بدوی در بلخ، خلاف خواست عمومی، بدون حضور وکيل و بصورت غير علنی، پرويز کامبخش را به اعدام محکوم کرد. اين محکمه در اين هفته در حالی برگزار شد که حتا خانواده ی پرويز کامبخش نيز از آن اطلاع نداشتند.

پرويز کامبخش، خبرنگار جوان که در مزار شريف به صورت غير قانونی توسط نيروهای امنيت ملی افغانستان، حدود سه ماه پيش بازداشت شده بود، پيشتر از سوی ملايان نيز به اعدام محکوم شده بود.

همه با هم نسبت به اقدام قرون وسطايی ملايان و مرتجعان مذهبی اعتراض کنيم. پرويز کامبخش بايد بلافاصله و بدون قيد و شرط آزاد شود.

برای ورود به صفحه ی ويژه ی درخواست جهانی برای آزادی پرويز کامبخش اينجا را کليک کنيد

افزايش درخواست ها برای آزادی کامبخش

پارلمان اروپا نيز خواستار آزادی وی شد!

شنبه 19 ژانويه 2008

خبرگزاری رويترز از بروکسل گزارش داد که پارلمان اروپا روز جمعه از حامد کرزی خواسته است که خبرنگار جوان افغان، پرويز کامبخش بايد را آزاد شودد. رويترز می نويسد که سخنگوی پارلمان اروپا در نامه ای به حامد کرزی ضمن اعلام اين مطلب از وی خواسته است که آزادی پرويز کامبخش و سلامت جان او را تضمين کند. سخنگوی پارلمان اروپا همچنين تاکيد کرده است که حقوق زنان بايد رشد پيدا کرده و آزادی های مدنی نيز کاملا قانونی شود.

بازداشت و شکنجه ی پرويز کامبخش را محکوم می کنيم!

درخواست جهانی برای آزادی او گسترش می يابد!

به دنبال درخواست جهانی در سايت کابل پرس برای آزادی فوری و بدون قيد و شرط پرويز کامبخش خبرنگار جوان در مزار شريف، افراد و نهادهای مختلف، نسبت به بازداشت غيرقانونی او اعتراض کرده اند. در دومين روز از اين درخواست حدود 50 تن از روزنامه نگاران و خبرنگاران در کشورهای مختلف مانند افغانستان، آمريکا، ترکيه، عراق، ايران و هند با فرستادن پيام به کابل پرس، بازداشت و شکنجه ی پرويز کامبخش را محکوم کردند.

در همين حال کميته ی دفاع از روزنامه نگاران مستقر در نيويارک و گزارشگران بدون مرز در فرانسه با انتشار بيانيه هايی که به کابل پرس نيز ارسال شده است، ضمن محکوم کردن بازداشت غير قانونی او و جزای مرگ که از سوی ملايان در نظر گرفته شده، خواستار آزادی فوری شده اند.

از سوی ديگر مقامات فدراسيون بين المللی روزنامه نگاران نيز در تماس با سردبير کابل پرس، نسبت به پيگيری دوسيه ی پرويز کامبخش تا رهايی وی اطمينان دادند و قرار است بزودی اين بزرگترين نهاد بين المللی روزنامه نگاران جهان، بيانيه ی خود را صادر کند.

کابل پرس از همه ی آزادی خواهان جهان می خواهد که با پيوستن به ما، برای آزادی فوری و بی قيد و شرط او تلاش کنند.

برای ورود به صفحه ی ويژه ی درخواست جهانی برای آزادی پرويز کامبخش اينجا را کليک کنيد

در خواست جهانی در حمایت از آزادی فوری خبرنگار جوان پرویز کامبخش

ماجرای پرویز کامبخش خبرنگار روزنامه جهان نو و دانشجوی رشته روزنامه نگاری دانشگاه بلخ, نیاز به توجه فوری روزنامه نگاران, مدافعین آزادی بیان و اندیشه و آزادی خواهان جهان دارد.

آقای کامبخش به اتهام گرفتن مقاله ای از انترنت که گفته می شود در آن به اسلام اهانت شده است, ماه هاست که به شکل غیر قانونی در بازداشت به سر می برد.

ما بر این باوریم که دولت افغانستان و شخص آقای حامد کرزی در قبال تامین آزادی بیان برای روزنامه نگاران, بويژه در موارد دین و مذهب مسولیت بزرگ ملی و انسانی دارند.

ما بر حمایت خود از پرویز کامبخش تاکید نموده واز شخص خود آقای کرزی خواهانیم تا در آزادی فوری و بدون قید وشرط این خبرنگار جوان تلاش نمایند. پرویز کامبخش حمایت وسیع آنهایی را که به آزادی بیان و دموکراسی باور کامل دارند را داشته و آن ها در پخش این حقیقت در سرتاسر جهان تلاش خواهند کرد.

حمايت خود را نشان دهيد

کابل پرس از شما می خواهد که با ارسال يک پيام در پايين حمايت خود را از پرويز و آزادی بيان در افغانستان نشان دهيد.

ما پيام شما را همراه نام، شغل و کشوری که در آن هستيد به رئیس جمهور افغانستان, سخنگوی رئیس جمهور, فدراسیون بین الملی روزنامه نگاران, گزارشگران بدون مرز و کمیته ی حمایت از روزنامه نگاران ارسال خواهيم کرد.

مطلب از کابل پرس

+ نوشته شده توسط بصیر آهنگ _ غزنوی در سه شنبه سی ام مهر 1387 و ساعت 21:29 |

 

 

شادمانی طالبان پس از کشتن دکتر نجيب اللهنجيب اللهدکتر نجيب الله
 
 

 

طالبان در نخستين ساعات ورود به کابل، دکتر نجيب الله را کشتند و جسدش را در يک چهارراه آويزان کردند

پنجم ميزان (27 سپتامبر)، دهمين سالگرد کشته شدن دکتر نجيب الله، رييس جمهوری پيشين افغانستان به دست طالبان است.

مردم کابل خزان سال 1375 خورشيدی را با اضطراب تصرف پايتخت توسط جنگجويان بنيادگرای طالبان آغاز کردند.

دو سال از تشکيل اين گروه در افغانستان می گذشت و طالبان پيش از کابل، شهرها و مناطق زيادی را تصرف کرده بودند.

آوازه تفسير سختگيرانه آنان از شريعت اسلامی و عملکردشان در شهرهای ديگر چون قندهار، هرات و جلال آباد به گوش مردم کابل رسيده بود و کابلی ها نيز با توجه به پيشرويهای سريع و پی در پی طالبان، حضور آنان را در پايتخت، دور از انتظار نمی دانستند.

به گزارش شريف وليد در سالگرد دکتر نجيب الله گوش کنيد

بی ترديد اين خبر نيز به مردم پايتخت رسيده بود که طالبان در چند سال گذشته شهرهای تحت تصرفشان را با آرامش نسبی حفظ کرده بودند، در حالی که کابل از نخستين هفته های پس از حضور مجاهدين، کمتر شبی را آرام گذرانده بودند.

دنيای نو و کهنه طالبان

طالبان پس از ورود به کابل

حضور طالبان، ترکيبی از جهان کهنه و نو را در ذهنها تصوير می کرد.

طالبان دستار پوش با ريشهای انبوه و چشمهای سرمه کشيده، سوار بر داتسونها و تويوتاهای مدل بالا، زمانی خيابانهای کابل را تسخير کردند که همانگونه که سران و رهبران مجاهدين دست از جنگ کشيدند و شهر را ترک کردند، خورشيد چهارمين روز ميزان هفتاد و پنج نيز، در پشت کوههای غرب پنهان می شد.

با وجود خارج شدن گروههای رقيب از شهر کابل، مردم اين شهر، شب پنجم ميزان را نيز با آرامش سپری نکردند و صدای انفجار و شليک گلوله به طور پراکنده تا ساعات اوليه صبح شنيده می شد.

نخستين اقدام

صبح روز بعد، مردم با فريادهای جارچيانی از خواب بيدار شدند که آنان را به تماشای جسد آويخته دکتر نجيب الله، رييس جمهور سابق افغانستان در چهارراه آريانا فرا می خواندند.

به گفته شاهدان عينی، جسد به دار آويخته دکتر نجيب الله در حالی که آثار ضرب و شتم پيش از کشتن در سر و صورتش مشاهده می شد و لباس محلی به تن داشت، از جايگاه پليس ترافيک در چهارراه آريانا آويخته شده بود.

از پايه ديگر جايگاه نيز، جسد احمدزی برادر جوان تر دکتر نجيب الله آويخته شده بود که آثاری از شکنجه و ضرب و شتم نداشت.

طالبان در ميان انگشتان بی حرکت و خون آلود دکتر نجيب الله، پول و سيگار گذاشته و بدين ترتيب، جسد او را به تمسخر گرفته بودند.

دکتر نجيب الله

چهارراه آريانا با ارگ رياست جمهوری، جايی که دکتر نجيب الله شش سال در آن حکومت می کرد و دفتر سازمان ملل متحد که رييس جمهور سابق افغانستان از زمان سقوط حکومتش در سال 1371 خورشيدی، به مدت پنج سال در آن به سر می برد، فاصله کمی دارد.

اين چهارراه اکنون، ده سال پس از کشته شدن دکتر نجيب الله و پنج سال پس از سقوط طالبان، بيشتر به يک منطقه نظامی شبيه است.

حصارهای امنيتی و سيمهای خاردار و حضور سربازان تا دندان مسلح ائتلاف ضد تروريسم و کمک به امنيت، چهارراه آريانا را از مسير رفت و آمد مردم حذف کرده است.

مردم چه می گويند؟

اما آيا مردم کابل اکنون و پس از ده سال، خاطره بامداد پنجم ميزان را فراموش کرده اند؟ دکتر نجيب الله، اکنون چه جايگاهی در ميان مردم دارد؟

برخی از شهروندان افغان معتقدند که او به خاطر پايداری در برگرداندن اراضی آن سوی خط ديوراند (خط مرزی مورد مناقشه ميان افغانستان و پاکستان) کشته شد.

برخی ديگر به اين موضوع اشاره می کنند که دکتر نجيب الله، با وجود اينکه شش سال رييس جمهور افغانستان بود، ثروتی نيندوخت و پس از پايان حکومتش، خانواده اش در پاکستان و هند مهاجر شدند و حتی يک خانه هم از او برجای نماند.

خاطره رياست خاد

بی ترديد، اينها نماينده تصوير ذهنی تمام مردم از شخصيت و عملکرد دکتر نجيب الله نيست، نام اين رييس جمهوری پيشين افغانستان، در مقطعی از تاريخ اين کشور، با سازمان خدمات امنيت دولتی (خاد) و عملکرد آن گره خورده است.

دکتر نجيب الله، در سالهای آغاز دهه شصت خورشيدی، رييس خاد بود که نام آن در ذهن برخی از مردم، خاطره شکنجه و کشتار جمعی مخالفان دولت را زنده می کند.

برخی منتقدان می گويند که رياست دکتر نجيب بر اين سازمان، از زاويه های منفی شخصيت اوست که در ذهن مردم باقی مانده است.

اما ده سال پس از کشته شدن دکتر نجيب الله، و با وجود سايه سياهی که رياست خاد بر تصوير ذهنی برخی شهروندان افغان از رييس جمهور فقيد کشورشان برجای گذاشته است، امروزه همانگونه که عکسهای رييس جمهور کنونی کشور (حامد کرزی)، و شخصيتهايی مثل احمد شاه مسعود بر در و ديوار خانه های مردم آويخته است، تصاويری از دکتر نجيب الله رييس جمهور فقيد نيز، دست به دست و خريد و فروش می شود.

'شهيد' و 'قصاب'

خيلی ها هم معتقدند که محبوبيت امروزی دکتر نجيب الله در ميان برخی اقشار مردم، نوعی محبوبيت واکنشی، با توجه عملکرد حکومتهای پس از وی بود.

دکتر نجيب الله پس از سقوط دولتش در بهار سال 1371 خورشيدی به بعد، همواره در دفتر سازمان ملل متحد در کابل به سر می برد.

برخی از سران و رهبران مجاهدين، بعد از کشته شدن دکتر نجيب الله به دست طالبان، ادعا کرده بودند که قصد داشتند او را نيز با خود به خارج از کابل منتقل کنند تا از آسيب طالبان در امان باشد، اما خود او نپذيرفته بود.

اين ادعا، از سوی برخی نزديکان دکتر نجيب رد می شود.

به هر صورت، پس از ده سال، دکتر نجيب الله رييس جمهور پيشين افغانستان، برای برخی از مردم اين کشور يک شخصيت ملی است که از او به عنوان "شهيد" نام می برند و عکسها و فيلمهايش، در بازارها به فروش می رسد، در حالی که برخی از مردم، همچنان او را "قصاب کابل" و حکومتش را ادامه حکومت کودتا می دانند.

بی بی سی
+ نوشته شده توسط بصیر آهنگ _ غزنوی در چهارشنبه دهم مهر 1387 و ساعت 18:59 |