یک خبرنگار تلویزیون خصوصی شمشاد در کابل پایتخت افغانستان در منزلش به ضرب گلوله کشته شده است. این حادثه بعد از ظهر روز پنجشنبه (31 مه) رخداد.
مسوولان تلویزیون خصوصی شمشاد می گویند که "شکیبا سانگه آماج" خبرنگار این تلویزیون به طور "مرموزی" در منزلش در کابل، پایتخت، به قتل رسیده است.
بشیرعاطف، یکی از مسوولان تلویزیون شمشاد به نقل از اعضای خانواده شکیبا سانگه آماج به بی بی سی گفت که لحظاتی پیش از وقوع این حادثه، شکیبا مادرش را صدا زده و همزمان با اين صدا، اعضای خانواده او صدای شلیک گلوله ای را شنیدند.
آقای عاطف گفت زمانی که اعضای خانواده شکیبا وارد اتاق او شدند، جسد خون آلود شکیبا را دیدند که از عقب يک گلوله به قسمت بالاى کمر او اصابت کرده بود. مسوولان تلویزیون خصوصی شمشاد گفتند که حادثه مرگ خبرنگار شان آنها را شدیدا تکان داده است.
انگیزه کشته شدن شکیبا سانگه آماج هنوز معلوم نیست. اما مسولان تلویزیون شمشاد و اعضای خانواده شکیبا گفته اند که او هیچ خصومت یا دشمنی شخصی با کسی و یا گروهی نداشت.
شکیبا که 22 سال سن داشت از یکسال به اینسو با تلویزیون خصوصی شمشاد به عنوان مجری کار می کرد. او دومین خبرنگار زن در کابل است که در ظرف دو سال گذشته به طور مرموزی به قتل می رسد.
دو واقعه در یک هفته
|
|
|
|
شکیبا سانگه آماج، دومین زن گوینده تلویزیون در افغانستان بود که کشته شد |
این تنها واقعه کشتن یک زن فعال در رسانه های افغانستان نیست. کمتر از یک هفته پیش از کشته شدن خانم ذکی، شکیبا سانگه آماج، گوینده تلویزیون خصوصی شمشاد افغانستان، در خانه اش در ولایت جنوبی غزنی هدف حمله مسلحانه قرار گرفت و کشته شد.
این دو واقعه، تقریبا مصادف با دومین سالگرد کشته شدن شیما رضایی، گوینده نامدار تلویزیون خصوصی طلوع در کابل است.
این گوینده بیست و چهار ساله تلویزیون طلوع هم، در ماه می سال 2005 میلادی، به ضرب گلوله در خانه اش کشته شد.
با گذشت دو سال، پلیس هنوز به درستی، علت قتل شیما رضایی را درنیافته، اما در مورد کشته شدن شکیبا سانگه - که قاتلش چهار روز پس از قتل بازداشت شد - گمانه زنی هایی مطرح شده که ممکن است علت قتل او، مسائل شخصی باشد.
مقامات محلی در ولایت پروان نیز، پس از اعلام خبر کشته شدن ذکیه ذکی، به گونه ای سخن گفته اند که گویا علت قتل او هم می توانسته انگیزه های شخصی باشد.
عبدالجبار تقوا والی پروان گفت بر اساس شواهد به دست آمده، عاملان این قتل به خوبی می دانسته اند که قربانی شان در کجا خوابیده و چگونه می توانند به او برسند.
آقای تقوا گفت شواهد نشان می دهد که قاتل حتی به خانه مقتول رفت و آمد داشته و با پیچ و خم آن به خوبی آشنایی داشته است.
انگیزه های 'شخصی'؟
|
|
|
|
با گذشت دو سال، پلیس هنوز علت قتل شیما رضایی را درنیافته است |
ممکن است پلیس و مقامات دولتی، برای ساده کردن صورت مساله، بار دیگر انگیزه های شخصی را بهانه این قتل اعلام کنند و یا همانند قضیه شیما رضایی، پس از سالها علت کشته شدن او مشخص نشود، اما آنچه در این میان مهم است، مشابهت های این سه قتل است.
هر سه مقتول (شیما رضایی، شکیبا سانگه و ذکیه ذکی)، زن و کارمند تلویزیون و رادیو بوده اند.
برخی محافل مطبوعاتی در پایتخت افغانستان، این قتلها را با نحوه نشرات تلویزیونهای خصوصی در این کشور مرتبط دانسته اند.
آنها می گویند تفکر سنتی حاکم بر بخشی از جامعه افغانستان، هنوز آماده پذیرش کار زنان در رسانه ها نشده است.
اگر انگیزه این قتلها، مسائل مذهبی است، چگونه است که در دیگر کشورهای اسلامی، حتی بنیادگرا ترین آنها، مجریان زن در رادیو ها و تلویزیونها فعالیت می کنند و مشکلی برای آنها پیش نمی آید؟
سنت، امروز و دیروز
|
|
|
|
زنان از بیش از شصت سال پیش، در رادیو افغانستان فعالیت داشته اند |
در صورتی که این مشکل، به سنتهای جامعه افغانی نسبت داده می شود، آیا می توان گفت که جامعه افغانستان، نسبت به سه یا چهار دهه پیش سنتی تر و سختگیر تر شده است؟
زنان افغان از سالهای دهه چهل میلادی (بیش از شصت سال پیش) آوازخوانی در رادیو افغانستان را آغاز کرده بودند.
حتی پیشتر از آن، زنان، به ويژه دختران مکاتب (مدرسه ها) در صحنه تئاتر و نمایش افغانستان، حضور فعالی داشته اند.
با آغاز به کار تلویزیون در افغانستان، (سالهای پایانی دهه هفتاد میلادی)، زنان از نخستین مجریان برنامه های تلویزیونی بودند.
در این همه مدت، (به جز موارد معدودی در دوران جنگ)، کمتر واقعه ای از قتل دختران و زنان فعال در رادیو، تلویزیون، سینما و یا تئاتر افغانستان ثبت شده است.
آیا می توان گفت که افغانستان امروز، با وجود فعالیت دهها رسانه دیداری و شنیداری غیردولتی در کابل و دیگر شهرها، که اکثرا به برنامه های تفریحی و موسیقی می پردازند و تغییرات زیادی که در زندگی، کار و تحصیل زنان به وجود آمده، حتی از شصت سال پیش هم سنتی تر شده است؟