قدرت نمایی جنگ سالاران درکابل

 

 

اجتماع کنندگان در کابل، عکسهايی از رهبران و فرماندهان مجاهدين را در دست داشتند

هزاران تن از هواداران و افراد وابسته به گروههای مجاهدين در کابل، با برگزاری تظاهراتی خواهان امضای طرح 'مصالحه ملی' توسط حامد کرزی شدند.

این طرح جنجال برانگیز که معافيت قضايی شرکت کنندگان در جنگهای داخلی افغانستان را تضمين می کندف تاکنون از سوی مجلس نمایندگان افغانستان و سپس سنای این کشور به تصویب رسیده است.

تصویب این طرح در پارلمان افغانستان با واکنشهای شديدی، هم در داخل پارلمان و از سوی برخی نهادهای مدافع حقوق بشر مواجه شده است.

شرکت کنندگان گردهمایی "دفاع از منشور مصالحه ملی" در کابل، در حالی که تصاویری برخی رهبران و فرماندهان مجاهدين مانند احمدشاه مسعود ، عبدالعلی مزاری ، عبدالرسول سیاف، محمد محقق و برهان الدين ربانی را حمل می کردند در مقابل برخی از سفارت خانه ها و نهادهای دفاع از حقوق بشر در کابل دست به تظاهرات زدند.

رهبران

'دشمنان'  کسانی که مخالف مجاهدين هستند، مخالف اسلام و دشمنان کشور هستند   عبدالرسول سياف( استفاده ازدین برای تبرئه ) بزرگترین سپر درافغانستان .

در گردهمایی هواداران طرح "مصالحه ملی" در ورزشگاه شهر کابل، چهره های سرشناس مجاهدين مانند عبدالرسول سیاف رهبر حزب اتحاد اسلامی ، برهان الدین ربانی رهبر جمعیت اسلامی ، مارشال قسیم فهیم وزير سابق دفاع و عضو سنای افغانستان، کریم خلیلی معاون رییس جمهور، یونس قانونی رییس مجلس نمایندگان و عبدالرشید دوستم حضور داشتند.

عبدالرسول سياف در جمع تظاهر کنندگان گفت: "کسانی که مخالف مجاهدين هستند، مخالف اسلام و دشمنان کشور هستند".

مارشال فهیم در سخنرانی خود به دفاع از عملکرد مجاهدین پرداخت و گفت از آغاز دولت موقت در افغانستان تا حالا تلاشهايی جریان دارد تا مجاهدین از عرصه قدرت کنار زده شوند.

کریم خلیلی معاون رييس جمهور افغانستان نيز به طرح "مصالحه ملی" اشاره کرد و گفت کسانی که خواهان تامین صلح در افغانستان هستند از این طرح دفاع می کنند.

این سخنرانان در مجموع از رییس جمهور افغانستان خواستند تا این طرح را امضا کند تا به تعبير آنان، زمینه تامین صلح در کشور فراهم شود.

در ساعات برگزاری تظاهرات، در مجموع فضای شهر کابل، نسبت به روزهای عادی خلوت تر بود و اکثر دکانها بسته بودند.

تدابیر شدید امنیتی نیز از روز گذشته زمانی که اعلامیه برگزاری این گردهمایی از سوی برخی رسانه ها انتشار یافت، به اجرا گذاشته شد.

واکنشها

طرح موسوم به "منشور مصالحه ملی" پس از این که در مجلس نمایندگان افغانستان به تصویب رسید از سوی برخی شخصیت ها در دورن و بیرون پارلمان و نهادهای دفاع از حقوق بشر درافغانستان به واکنش های شدیدی مواجه شده است.

شبکه جامعه مدنی و حقوق بشر افغانستان این منشور را به شدت رد کرد و آن را "برائت مجرمین و ناقضان حقوق بشر از چنگ عدالت" خواند.

برخی طرفداران طرح، که بیشتر آنها را افراد وابسته به گروه های مجاهدین تشکیل می دهند، آن را پاسخی به گزارش دیده بان حقوق بشر می دانند که شماری از رهبران جهادی را متهم به جنایات عليه بشريت در حوادث دهه نود میلادی در افغانستان کرده است.

عبدالرسول سیاف یک تن از رهبران مجاهدین پيشتر گفته بود اگر دیده بان حقوق بشراین گزارش را پس از نظر سنجی با شش هزار نفر تهیه کرده آنان هزاران تن را به خيابانها می کشانند که از آنان طرفداری می کنند.

تظاهرات حمايت از گروههای مجاهدين در کابل
قاتلان مردم افشار آدم هایی کرایی هزاره ها قتل عام افشار را ازیاد برده اند ؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!

کسی که با سرنوشت من دچارشده است

	بخاری: طالبان به ما گفتند که بايد سخنگوی آنان تاييد کند که ما خبرنگار هستيم و برای مصاحبه آمده ايم

يک روزنامه نگار افغان که برای شبکه تلويزيونی الجزيره کار می کند پس از رهايی از اسارت طالبان در ولايت نا آرام هلمند می گويد برای روزنامه نگاران در مناطق جنوبی افغانستان مصونيت وجود ندارد.

احمد بخاری همراه با شماری از روزنامه نگاران افغان و خارجی زمانی در ولايت هلمند از سوی طالبان بازداشت شد که در حالا تهيه گزارش از وضعيت اين ولايت بود.

آقای بخاری می گويد آنان پيش از اين که وارد هلمند شوند، با منابعی در گروه طالبان تماس گرفته و از آنان در مورد اجرای بعضی گفتگوها مجوز گرفته بودند. ولی آنگونه که او می گويد، بازداشت آنان از سوی گروهی ديگر از طالبان، ظاهرا در نتيجه "سوءتفاهم" ميان بخش های جداگانه ای اين گروه صورت گرفته است.

او می گويد: "ما را به منطقه ای ديگری انتقال دادند که در آنجا گروه بزرگتری از طالبان وجود داشت، فرماندهان، و مقامات محلی طالبان. آنان به ما گفتند که ما بدون اجازه به اين محل آمده ايم."

آقای بخاری می گويد: "ما به آنان گفتيم که خبرنگار هستيم و قبلا اجازه گرفته ايم، ولی آنان به ما گفتند که نه! بايد سخنگوی طالبان تاييد کند که شما خبرنگار هستيد و برای مصاحبه آمده ايد."

'محل امن'

او می گويد دو روز را در اسارت طالبان سپری کردند و در اين مدت هر لحظه احتمال وقوع حادثه ای وجود داشت؛ در حالی که احتمال اين موضوع هم دور از امکان نبوده که گروه طالبان مورد حمله نيروهای خارجی و يا ارتش افغانستان قرار گيرند.

'امنيت تامين است'  طالبان از بيم اينکه مورد حمله نيروهای دولتی قرار بگيرند، ما را در تاريکی شب از يک جا به جای ديگر انتقال دادند و گفتند که اگر خطری پيش آمد ما می توانيم شما را از اين محل بيرون کنيم. آنان به ما گفتند که اين محل مطمين است و امنيت آن کاملا تامين است   احمد بخاری

احمد بخاری می گويد: "دو روز را با طالبان در يک روستای دورافتاده سپری کرديم و طالبان از بيم اينکه مورد حمله نيروهای دولتی قرار بگيرند، ما را در تاريکی شب از يک جا به جای ديگر انتقال دادند و گفتند که اگر خطری پيش آمد ما می توانيم شما را از اين محل بيرون کنيم."

آقای بخاری می افزايد: "طالبان به ما گفتند که اين محل مطمين است و امنيت آن کاملا تامين است. آنان خيلی آرام و با اطمينان بودند."

به نظر می رسد، گروه طالبان در جنوب افغانستان محلات زيادی در اختيار داشته باشند که در آن احساس "امنيت" می کنند و شايد به مشکل نيروهای امنيتی بتوانند به آن دسترسی بيابند.

شايد موجوديت اين گونه محلات به طالبان کمک می کند تا برنامه های خود را عليه نيروهای دولت افغانستان طرح ريزی کرده و فعاليت های خود را سامان دهند.

تهديد

احمد بخاری می گويد گروهی که آنان را همراهی می کرد، همه مجهز با اسلحه نيمه سنگين از جمله راکت های آر پی جی بودند.

اسارت گروهی از خبرنگاران افغان و خارجی به دست طالبان، اگرچه در اثر يک "سوءتفاهم" صورت گرفته ولی بيش از هر چيز ديگر، تهديد جدی برای روزنامه نگاران را در افغانستان نشان می دهد.

کميته حمايت از روزنامه نگاران در گزارشی گفته که در سال ۲۰۰۶ ميلادی سه خبرنگار در افغانستان به دليل وابستگی شان به يکی از نهادهای خبری کشته شده اند و گروه های بزرگی از آنان نيز از سوی افراد مقتدر تهديد می شوند.

آقای بخاری می گويد: "کار به عنوان روزنامه نگار در جنوب افغانستان به خصوص در مناطقی که طالبان حضور دارند بسيار دشوار و همراه با خطر است."

او می افزايد: "احتمال اين که روزنامه نگاران در جنوب افغانستان از هر سو مورد حمله قرار بگيرند وجود دارد؛ حمله از سوی طالبان و نيز از سوی نيروهای خارجی و افغان."

سال دوهزار وشش مرگ بار ترین سال برای ژورنالیستان بوده است .

روزنامه نگاران قربانی در سال ۲۰۰۶

 

به گزارش روزنامه لوموند روز چهارشنبه 3 ژانویه ، فدراسیون بین المللی روزنامه نگاران FIJ در جدیدترین گزارش خود عدم مجازات جنایتکارانی که در راستای از بین بردن روزنامه نگاران و نمایندگان خبری رسانه ها در جهان عمل می نمایند را محکوم کرد.
دوشنبه اول ژانویه جیم رازوری عکاس خبرگزاری فرانسه AFP در نوار غزه ربوده شد. برخی از مسئولان امنیتی فلسطینی مورد پرسش قرار گفته خبرگزاری فرانسه به یک راه حل سریع اظهار امیدواری کردند. این اتفاق فردای انتشار گزارش ناگوار فدراسیون بین المللی روزنامه نگاران در خصوص عدم مجازات عاملان جنایات صورت گرفته علیه نمایندگان رسانه ها در دنیا در سال 2006 صورت گرفت.
بر اساس امار این گزارش ، روزنامه نگاران و سایر عوامل مرتبط - کارگران رسانه ها اعم از رانندگان ، مترجمین ، تکنیسین ها و محافظین روزنامه نگاران - کشته شده 155 نفر می باشد. این آمار در سال 2005 ، 154 نفر بود. در آن آمار مرگ 48 خبرنگار ایرانی در جریان سقوط یک هواپیمای نظامی یک مصیبت بزرگ برای جامعه جهانی روزنامه نگاران محسوب شد.
ایدان وایت دبیرکل این فدراسیون که مستقر در بروکسل پایتخت بلژیک است می گوید : " رسانه ها قدرتمند تر شده اند و در عین حال روزنامه نگاری حرفه ای مخاطره آمیزتر گردیده است ". وی می افزاید : سال 2006 سال خشونت بود و روزنامه نگاران عمدا هدف حملات مرگبار بودند و این در حالی است که جنایتکاران از مجازات در امان بودند.
در گزارش خبرنگاران بدون مرز RSF که همزمان در پاریس انتشار یافت آمار روزنامه نگاران کشته شده در سال گذشته میلادی 81 نفر و همکاران ایشان 32 نفر اعلام گردید. اختلاف آماری RSF و FIJ مربوط به اختلاف برداشت این دو نهاد از مفهوم همکاران مطبوعاتی می باشد. فدراسیون جهانی روزنامه نگاران دایره همکاران روزنامه نگاران را به کلیه عواملی که در راه تهیه خبر و ارسال آن به رسانه ها مربوط می شود تعریف می کند حال آنکه خبرنگاران بدون مرز از همکاران روزنامه نگاران برداشت برداشت محدودتری دارند.
انجمن دفاع از آزادی مطبوعات نیز ، سال 2006 را مرگبارترین سال برای روزنامه نگاران از سال 1994 تاکنون اعلام کرده است.
در گزارش فدراسیون بین المللی روزنامه نگاران همچنین آمده است : " سال گذشته ، چهارمین سال متوالی است که عراق خطرناک ترین کشور برای روزنامه نگاران محسوب می شود." ایدان وایت همچنین می گوید : " نمایندگان رسانه ها هدف حملات تروریستها و نظامیان می باشند. از 68 روزنامه نگار و همکار مطبوعاتی کشته شده در سال 2006 ( در مقابل 35 کشته سال 2005 ) 19 روزنامه نگار توسط نظامیان آمریکایی بدون ارائه دلیل قابل قبولی کشته شده اند.
به گزارش " انجمن پایداری در برابر خشونت در آمریکای لاتین" در مکزیک 37 کارگر شاغل در رسانه ها کشته شدند. در آسیا و بویژه در فیلیپین و سریلانکا حملات منجر به کشته شدن 34 نفر از این کارگران شده است.
بنابرگزارش خبرنگاران بدون مرز ، نوار غزه یکی از خطرناکترین مناطق برای روزنامه نگاران محسوب می شود. در این منطقه روزنامه نگاران با خطر کشته شدن یا ربوده شدن مواجه هستند مضافا بر اینکه درگیری های داخلی گروههای فلسطینی موجب افزایش میزان خطر شده است.
در گزارش فدراسیون همچنین به قتل رسیدن زنجیره ای روزنامه نگاران در روسیه و مصونیت عوامل این جنایات از پانزده سال پیش به این طرف اشاره شده است. این فدراسیون یک کمیته حقوقی مرکب از وکلا و حقوقدانان را مأمور رسیدگی به مشکلات روزنامه نگاران قربانی نموده است.

های آدم ها

 

پست مدرن 

ناآشنایی مردم افغانستان بافرهنگ تظاهرات

	گزارشها حاکيست که نيروهای امنيتی برای متفرق کردن تظاهرکنندگان، در هوا شليک کرده اند

مقامات افغان می گويند تظاهرات خشونت آميز در شهر هرات در غرب افغانستان، منجر به کشته شدن هشت نفر از جمله دو مامور پليس شده است.

مسئولان يک بيمارستان در هرات می گويند، چهارده نفر ديگر که در اين ميان نيز حداقل چهار سرباز پليس شامل هستند، در جريان تظاهرات زخمی شده و به بيمارستان منتقل شده اند.

تظاهرکنندگان نسبت به عدم صدور مجوز برای گشت و گذار يک نوع وسيله نقليه نفربر، در برابر ساختمان ولايت هرات تجمع کرده بودند.

مقامات هرات می گويند برای جلوگيری از ازدحام و بی نظمی در جاده های شهر، به اين نوع وسايط اجازه گشت و گذار نمی دهند.

گزارشها حاکيست که در جريان اعتراض ده ها نفر از راننده ها نسبت به اين موضوع، نيروهای امنيتی به منظور متفرق کردن تظاهرکنندگان دست به اسلحه برده و در هوا شليک کرده اند.

افراد معترض نيز با سنگ به وسايط نيروهای امنيتی حمله برده و شيشه های چندين موتر (خودرو) را شکسته اند.

منابع يک بيمارستان در هرات گفته اند که در نتيجه اين خشونتها، هشت نفر کشته و چهارده نفر زخمی شده اند.

پيش از اين هم راننده ها در هرات تظاهرات مشابهی راه اندازی کرده بودند ولی اين نخستين بار است که تظاهرات به خشونت کشيده می شود.

صدآفرین به کرزی

شجاعانه ترین اقدام رئیس جمهور در 5 سال اخیر
کرزی خواب جنگسالاران را آشفته ساخت

 شهریاری

 

 گرچه از واکنش سخنگوی رييس جمهور کرزی چند روزی می گذرد و گمان نمی رود رييس جمهور، جديتی در مقابل جنگ سالاران و نيز ناقضين حقوق بشر نشان دهد، اما ما نوشته ی اين خواننده ی عزيز آقای حسين شهرياری را نشر می کنيم و اميدواريم رييس جمهور کمی بجای حمايت از جنگ سالاران، بنيادگرايان و ناقضين حقوق بشر در  اطراف خود، به فکر قربانيان باشد.

به دنبال اعلام منشور مصالحة ملی توسط پارلمان که فقط جنگسالاران و ناقضان حقوق بشر از آن مستفید می شدند، سخنگوی حامد کرزی پس از یک سکوت چند روزه، ضمن واکنشی نظر رئیس جمهوری را اعلام نموده و گفت که صلاحیت بخشیدن جنایتکاران جنگی را هیچ مرجعی غیر از قربانیان آن حوادث ندارد.
منشور 11 فقره ای پارلمان افغانستان که به بسیار سرعت و به گفتة گروه پارلمانی خط سوم، طی یک کودتای تقنینی به تصویب رسیده بود، به تمام ناقضان حقوق بشر، جنایتکاران جنگی و عاملان تباهی های 30 سال اخیر در کشور معافیت قضایی را به ارمغان داشت. به اساس قوانین افغانستان قرار بود آن طرح پس از عبور از مجلس سنا، جهت توشیح به رئیس جمهور برسد؛ اما اکنون به نظر می رسد که رئیس جمهور تصمیم خود در آن رابطه را با صراحت لازم اعلام کرده باشد.
برخی از نمایندگان پارلمان افغانستان که در عقب آن طرح قرار داشتند، می خواستند با استفاده از منشور مصالحة ملی، در زیر لحاف مصئونیت بخوابند؛ ولی سخنگوی رئیس جمهور با اظهار نظرات صریح، خواب ایشان را آشفته ساخت.
جالب این که در عقب آن طرح، کدام منطق قوی نیز وجود نداشت! یکی از وکلای پارلمان در صحبتی به تلویزیون طلوع گفت که "ادامة جنگ راه حل نیست، ما باید از جنگ و انتقام جویی دست بکشیم". اگر منطق همین است، پس باقی ماندن عقده هایی که از 30 سال به اینسو در دل و دماغ مردم سنگینی می کند، راه حل است؟ دو دیگر این که حق خود را خواستن و کوشش برای تأمین عدالت، جنگ نیست! اینان به حدی خود را مقدس می دانند که حتی اگر حقت را بخواهی، جنگ تلقی می شود!
منشور 11 فقره ای که توسط گروهی به ریاست حاجی محمد محقق به مجلس ارائه شده بود، موقعیت رهبران مجاهدین در میان مردم را به شدت ضربه زد، تا جایی که عبدالکبیر رنجبر رئیس یکی از کمیته های پارلمان ضمن صحبتی به تلویزیون طلوع در گزارش شش و نیم، به علاقمندی جنایتکاران جنگی عضو پارلمان از ایستادن در برابر میز محکمه، اشاره کرد و آن را یک طرح مضحک خواند. آیا این شرم کوچکی است؟
حالا دیگر سرنوشت طرح 11 فقره ای هویداست و ارزشی بالاتر از یک سند برای کشیدن خجالت و به گفتة رمضان بشردوست " ارزشی بالاتر از سند اعتراف به جرم" را ندارد.
اعدام های بدون محاکمه، قتل های دسته جمعی، کوچانیدن اجباری مردم از محلات شان، با خاک یکسان کردن مناطق مسکونی با استفاده از راکت و بمب، اختلاس، غدر، سؤ استفاده از دارایی های عامه، غصب ملکیت های شخصی مردم و ملکیت های دولت، ازدواج های اجباری، اختطاف، قاچاق و بسیار موارد دیگر وجود دارد که تا حال هم می تواند حتی در پایتخت واقع شود.
به هر منوال، اظهارات سخنگوی رئیس جمهور را به همه جنایتکاران جنگی و ناقضان حقوق بشر، تسلیت و به قربانیان آن حوادث تبریک می گوییم.